6 apr. 2012

Onze vrienden uit Düzce

Via Couchsurfing kregen wij een kamer met bed aangeboden in Düzce. Waar? Precies, dat wisten wij ook niet helemaal. Het plaatsje ligt in een vallei op 250 km van Istanbul. Niet heel ver rijden. Het kostte bijna meer tijd om de 17 miljoen grote stad uit te komen dan om in Düzce te komen. Visa voor Iran opgehaald en gaan. Het contrast kon niet groter zijn. We reden een stad binnen die voor de helft nog in puin lag. Dit kwam door een aardbeving die 1.000 mensenlevens eiste. Onze toffe gastheer Ugur woonde gelukkig in een modern appartement waar het aan niks ontbrak (zelfs een beamer met scherm niet). Hij nam ons die avond mee naar een paarden range van een vriend. Er sloten zich later steeds meer nieuwsgierigen aan die wel eens wilden weten waar de twee op de motor allemaal naartoe gingen. Jammer dat niet iedereen Engels sprak, om uit te leggen dat zij geen Turken waren maar Kaukazen, een minderheidsgroep met roots in allerlei Stan-landen. De volgende dag zijn we met Ugur en Fatih (die ook een Honda Africa Twin rijdt) een berg opgereden om op de top een heerlijke lunch met pide, gekookte forel en verse ayran te eten/drinken. Later kwam Ayaan nog op zijn Honda Transalp. Hij nam ons mee naar zijn sleutelwerkplaats (geen schoenen) waar hij ons uitlegde hoe je een contactslot van een auto kunt verwijderen, openen en repareren zodanig dat de startonderbreking blijft werken. Eventueel kan hij deze ook vervangen. Dit alles in het Turks, met heel veel gebaren, handen en voeten, en een vermakelijke glimlach. Wat een komiek! En wat een vriendelijke mensen. De volgende dag reed Fatih nog een aantal kilometers met ons op. Om ons ook nog eens op een brunch te trakteren. Daar verdiende hij weldegelijk een felbegeerde BajaTwin sticker mee. Twee zelfs. Hij plakte ze meteen op zijn motor. Hoe tof is dat?

Raki, Wodka, bier, wijn en heerlijk eten

Little little in the middle; zo noemen ze dat

He foks horses.

Ze vinden het in Istanbul niet leuk als je in dit meer pist. Het voorziet namelijk in hun drinkwater. 

Ik zeg het nog één keer... Als je hier in pist...

Roemski, Liski en Fatih

Little little en weer iets in de middle

De waard moet wel flinke kuiten hebben. Wij zaten helemaal boven haha!

Klaar voor de start? Af!

Ha ha, zo'n mooie waterval hebben wij nog nooit gezien!

Nee hè, niet weer Chai. Ik krijg er een waterbuik van!

Little little in the middle. Geldt ook voor deze Transalp.
En weer stond George gebroederlijk tussen de motoren in de Garage van Fatih .


Kijk kijk, een original BajaTwin sticker op die AT!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen