12 jun. 2012

Summer in the city. Hot hot hot!

We waren vroeg vertrokken uit Chandigarh (7:00) maar het kwik begon al aardig op te lopen. Tweehonderd kilometer verder zouden we Delhi binnen rijden. Wat een schikbeeld is voor veel mensen. Een stad met 13 miljoen zonder rijbewijs. Als men al niet normaal op een snelweg kan rijden, hoe moet dit dan in de stad zijn? Nou, zenuwslopend en vooral nat. Van het zweet. Kort na binnenkomst stonden wij meteen vast in een hartinfarct. Als een soort spelletje Tetris bewoog het verkeer, de auto's, vrachtwagens, bussen, motortjes, fietsers tot en met koeien zich door de straten. Een klein gaatje is snel gevuld. Wij duwen ons ook voorwaarts, met het nodige getoeter (gescheld en getier) natuurlijk. Volledig gedehydrateerd en vermoeid kwamen we aan in het YMCA hotel, één van de weinige hostels met uitgebreide parkeermogelijkheid in Delhi. En een zwembad...

Met de nieuwe ondergrondse van Delhi (wat een verademing om koel en snel op de volgende plaats aan te komen!) bezochten we het leuke Pagarganj (het Koh San Road van Delhi), Counaughly en nog wat van die straten. Op tijd terug voor een gezegende maaltijd in het YMCA (volpension). Onderweg naar Agra vechten wij opnieuw tegen de hitte, speciaal op adreline-verhogende momenten in het verkeer. Als er weer een koe oversteekt, een motor straatje keert, of een spookrijder die opeens opdoemt terwijl je toch echt op een dubbelbaans snelweg rijdt. Lisan tikt dan verschikt op Roemer's been of roept door de intercom, "Hee, Heeee! Toeter dan!" Maar vanuit zijn positie hij had de situatie natuurlijk net iets eerder gezien... De Taj Mahal maakte veel goed. Alhoewel er dit keer toch beduidend meer Indiase mensen rond dartelden dan de eerste keer dat ik er was (Roemer). Dat heeft in ieder geval de nodige opstoppingen en onbeschoft gedrag om van te genieten maar ook veel kleur in het palet, iets wat je van de Taj niet kan zeggen. Het witte marmer van India's Nr.1 trekpleister staat er schoon van architectuur bij, niet van kleur. Het is een beetje smoezelig geworden van al het verkeer dat in de regio rond rijdt.

Van Agra en de Taj Mahal reden we meer naar het Noorden. Onderweg kregen wij een tip van een dikke Indiër toch iets door te rijden naar Lucknow, de hoofdstad van Uttar-Predesh. Hier werd het ons te bond. We hadden 325 km in 7 uur afgelegd en nu weigerden Hotels ons omdat wij niet Indiaas waren. Wat een gastvrijheid! Verder op onze speurtocht naar een gespreid bedje, belandden we in zo'n verkeerschaos dat het zoeken ons opbrak. We checkten in bij het luxe Gemini Continental hotel. Een goede move want het beviel goed en het wàs goed. Op de opdringerige en om fooi verlegen bediening na. Zo stond er een keer eentje om 20.30 uur voor de deur die ons met 'koekjes voor het slapen' kwam paaien en even later de kamer in liep met drie rollen wc-papier. Die hadden wij 's middags ook al met een grijns en een glimlach in ontvangst genomen dus ergens zat er iets mis in de afstemming bij die gasten. Twee dagen opsluiting en room service later, vertrouwden wij ons weer aan het daglicht toe. We waren even vergeten hoe de wereld zonder airconditioning eruit zag. Warm warm warm.

Ondanks die hitte (44.C) reden en rijden wij nog steeds met een helm en motorjas rond. Wat niet te harden is. Als je met z'n tweeën rijdt, kun je niet anders want waar laat je die spullen dan? Om deze reden besloten we dus een shortcut weg naar Nepal te volgen. Helaas vielen Khajuraho met haar Hinduïstische sextempels en Varanasi met haar Ghats dus af. Plekken die de meeste bezoekers krijgen richting Nepal. In plaats daarvan bezochten wij Ayodhya (een parel van een stadje met heel veel tempels per vierkante meter en tevens verbrandplekken zoals in Varanasi) en de sterfplaats van Buddha, Kushinagar. Vandaar is het nog maar een kikkersprongetje naar Nepal. Wij zagen er naaruit; eindelijk maar 32 graden!



Eén van de straten van Pagarganj.

De groentenman is van alle markten thuis.

Deze borden kennen wij niet,maar in Nederland is rochelen ook iets minder populair dan in India.Hier rochelen ze graag altijd en overal...

Een van de mooie toegangspoorten bij de Taj Mahal.

Mooi uitzicht op Taj Mahal.


Een van de mooie details in en rond de Taj Mahal genoemd Pietra Dura  bestaat uit marmer met 35 soorten ingelegd  edelsteen in bloemmotieven.


Een bezoek aan de Taj Mahal is voor de Indiase vrouw een gelegenheid om  zichzelf extra  uit te dossen.

Het witte marmer was behoorlijk heet onder onze blote voeten !

Spiegeltje...




Aan het einde van de dag ontstond er gewoon een rij omdat mensen met Lisan op de foto wilden gaan.Dit moest Roemer natuurlijk even ook vastleggen en na een tijdje heeft hij haar verlost ;). 

Deze doet iedereen...



Leuke strandhutjes in Ayodhya.


Warme melk ?



De koe wacht op een crematie bovenop de Ghat, terwijl mensen hun kleding en zichzelf  erin wassen.

Voor de tempel wachtend op het gratis eten.



Jongens spelen vrolijk een potje cricket in de straat.

Het fotogenieke Ayodhya.


Samen genietend van een ijsje kijken naar de ondergaande zon.


Kleurrijke tegels langs de tempels.

Beetje vroeg voor oliebollen..

Dit stel vroeg ons een foto van hen te maken,maar op het ''moment supreme'' kon er geen lachje vanaf.

mmmmmmmmmmango's !

Deze moderne tempel is tegenwoordig voor zowel Hindus als Islamieten.




De Parinirvana Tempel,Kushinagar.


Buddha beeld in de Parinirvana Tempel.




Een deel van de tempel die te zien zijn in Kushinagar.Voor ons leek het een soort pretpark vanwege allerlei raampjes met kitsch rondom het gebied.

Gefascineerd door de mooie traditionele kledij.



1 opmerking:

  1. He reizigers!
    Wat een mooi verhaal weer, en prachtige foto's! Zo'n foto waarbij het lijkt of je met je vinger de top van een gebouw kunt raken moeten P en ik ook nog eens maken, dat schijnt erg 'in' te zijn! Geniet ze verder, ga nog even jullie nieuwe collectie bedden bekijken!
    Groet, ook van P, Erwin

    BeantwoordenVerwijderen