29 sep. 2012

Sufi Night Lahore Pakistan

1 opmerking:
Spirituele uitingen tijdens een bijzondere avond in Lahore. Deze zogenaamde 'Sufi Night' vond plaats bij het grafmonument Baba Shah Jamal aan de rand van de stad. Leden van deze religieuze beweging dansen op bezwerende drum muziek. Het gebruik van verdovende middelen zijn hierbij geoorloofd. Vrouwen kom je er zelden tegen, het zijn dan meestal toeristen. Ze mogen niet 'meedoen' in het dansgeweld. Meer hier over het Soefisme. De drummer schijnt wereldberoemd te zijn in Pakistan.




26 sep. 2012

Cambodja; Poncho's & PJ's

1 opmerking:
Samen met onze vrienden Jamie en Debohra reden we Cambodja binnen. De grensovergang ging erg soepeltjes, de ambtenaren waren best wel vriendelijk en ook al was het weekend, dit keer geen geld uit de zak klopperij. Omdat het meteen al begon te regenen zijn we even gaan schuilen en hebben van de laatste Laotiaanse Kip wat chips en drinken gekocht. In Cambodja betaal je voornamelijk met Dollars dus aan kip ( het blijft grappig ) heb je niets meer. Samen reden we het laatste stukje naar Stung Streng waar we onze eerst nacht doorbrachten. 

De weg naar Kratie was prachtig. Veel groen, vrij vlak, veel palmbomen en af en toe een smal weggetje met ontelbaar prachtige houten huizen. Kratie ligt langs de Mekong waar de Irrawaddy dolfijnen te vinden moeten zijn. Helaas hebben wij ze niet kunnen spotten en omdat er verder vrij weinig te doen valt in dit stadje zijn we de volgende dag maar weer verder gereden.

In een paar dagen reden we naar de charmante hoofdstad Phnom Phen. De route was wederom fantastisch. Af en toe moesten we schuilen voor een regenbui of stoppen om te eten en even bij te kletsen, want helaas doen onze bluetooth headsetjes het niet meer ! Dit tot grote ergenis van ons beiden. Op het grote kruispunt van het dorpje Skun, ook wel Spiderville genoemd zijn we even gestopt om de gefrituurde spinnen te bekijken die er gretig afgenomen worden door locals en touristen. Zelf vonden we ze er vooral gefrituurd uitzien dus hielden het bij rijst in een bamboescheut en pomelo als lunch. 

Het laatste stuk naar Phnom Phen was toch wel een helse rit te noemen. Er waren wegwerkzaamheden aan de gang waardoor de weg ongeveer de helft smaller was met aan de zijkant zandpaden. De grote auto's en bussen drukten ons continue van de weg en haalden in op de meest gevaarlijke momenten. Ik ( Lisan ) zal jullie eerlijk bekennen dat ik niet altijd z'on held ben achterop en soms echt zat ik te schelden en te gillen van angst en ongeloof. Toen Roemer 10 jaar geleden in Cambodja was, bestonden er nauwelijks echte wegen en waren er veel minder auto's. De grootste reden dat de Cambotianen zo roekeloos rijden is het feit dat de meesten nooit echt hebben leren rijden. Er kwamen ineens echte wegen en ze kunnen grote auto's kopen waar ze helemaal niet mee om kunnen gaan !

Uiteindelijk zijn we Veilig in Phnom Phen aangekomen. We zaten een paar dagen in een prima en schoon guesthouse buiten het touristengebied met in de buurt genoeg locale restaurantjes. Samen met Jamie en Debohra hebben we Roemer zijn 40ste verjaardag gevierd. De volgende dag verkochtten onze vrienden hun Vietnamese motor genaamd ''Lady Killer'' om vervolgens weer verder te reizen per openbaar vervoer.

In Kampot spraken we met onze Australische vrienden Vanessa en Glenn af die two-up op hun BMW rondreizen. Onze wegen hadden zich gescheiden in Bangkok en toevallig waren ze weer op hetzelfde moment in Kampot. We wisselden verhalen uit en hebben vlezige spare-ribs gegeten en de volgende ochtend met een lichte kater samen weer ontbeten in een leuk tentje dat gerund werd door doven. 

Na Kampot zijn we naar het relaxte Sihanoukville aan de kust gereden. We verbleven een paar nachten bij Otres Beach waar we bijna de enige toeristen waren. Afgezien van een paar fikse regenbuien hebben we erg genoten van het paradijselijke strand en het hemelsblauwe water. Zwemmen in de regen is trouwens ook geen straf. Zelfs op de dag van vertrek stonden we klaar om te gaan, maar het was zo lekker weer dat we besloten om toch nog even snel een duik te nemen..

Terug in Phnom Phen hebben we samen met onze Australische vrienden Vanessa en Glenn een Khmer-kookcurses gedaan. We maakten Springrolls en Fish Amok, een viscurry gestoofd in bananenbladeren. Als afsluiting van de dag een borrel en later op de avond een pizza met nog wat andere mensen. Onze motorvrienden vertrekken naar Laos; hoogstwaarschijnlijk komen wij ze nog wel tegen want uiteindelijk komen zij weer in Thailand aan waar wij nu naartoe gaan.

Het was tijd om richting Siem Riep te gaan om Ankor Wat te gaan bekijken. Er zijn mensen die graag bij zonsopgang / zonsondergang vooraan in de rij staan om de beste foto's te kunnen maken, maar aangezien het vrij bewolkt was besloten we om gewoon 's ochtends rond een uurtje of 9 een kaartje te kopen. Het is het al niet goedkoop om binnen te komen ( maar wel echt de moeite waard ) , maar ze proberen natuurlijk op allerlei manieren nog meer geld aan je te verdienen. zo vertelde een agent van de toeristenpolitie dat we niet met George naar binnen mochten maar een tuk tuk voor de dag moesten huren, dit om natuurlijk zijn commissie in z'n zak te steken. We waren niet helemaal naar Cambodja gereden om vervolgens vervoer te moeten regelen ! Die is gek ! We zijn gewoon doorgereden en er was uiteindelijk niemand die er wat van zei. Het was adembenemend mooi en indrukwekkend om in deze oude stad met zoveel overblijfselen van oude tempels uit het Khmertijdperk rond te rijden.

Ons laatste verblijf in Cambodja was in Battambang waar we vroeg aankwamen en nog tijd over hadden om ( bijna ) alle bezienswaardigheden in de buurt bezocht hebben. Zo waren er mooie tempels op een berg en een Killing Cave waar duizenden mensen tijdens het Rode Khmerbewind op brute wijze zijn vermoord. 

Tot slot nog een paar dingen die ons zijn opgevallen in Cambodja - ook hier valt het regenseizoen soms niet mee; we zijn wel eens zo nat geregend dat het dagen duurde tot onze spullen droog waren, op een gegeven moment bestaat waterdicht niet meer. Gelukkig verkopen ze in het regenseizoen op elke hoek van de straat ''prachtige '' regenponcho's. De Natuur is tijdens het regenseizoen wel extra mooi want alles is dan enorm groen.

Je kunt er heerlijk en goedkoop eten, al moet je wel even moeite doen om erachter te komen wat precies de pot schaft want de Cambotianen eten soms vreemde dingen. Als je niet van geplette kip met bot en al houdt moet je het vantevoren even vragen. 
Alles word achterop de brommer vervoerd: Kippen, eenden, varkens, Kalveren, ganzen, plastic flessen en manden, kortom je kunt het nog zo gek niet bedenken.

Het laatste wat ons opviel was het feit dat veel vrouwen en jonge kinderen in pyjama's rondlopen ! Misschien waren het vroeger hele tradionele dessins maar vandaag de dag lijkt het meer een trend van schreeuwerige chinese meuk. Het zal vast heel lekker zitten, zorgen dat de huid niet teveel zon krijgt en bovendien koel zijn. Maar gelukkig zie je naast alle die pj's ook veel vrouwen die nog steeds in prachtige traditionele sarongs rondlopen wat mijn idee toch een stuk charmanter is !

Jamie, Debohra, Roemer en Lisan bij grensovergang net aangekomen in Cambodja.

Markt in Stung Streng.
Al het koopwaar gaat achterop de brommer.
Mooi landschap.
Basic benzine station.
Tradioneel huis op palen.
Verkoop van gefrituurde spinnen in het dorpje genaamd Skun
( ook wel spiderville genoemd).


Dit is geen kindenlokker maar de beste ijscoman in de buurt ! 
Deze vrolijke jongen haalde voer voor eenden van de bodem. Gelukkig ging het dit keer niet om een of andere gekke delicatesse want het zag er behoorlijk smerig uit.
Even lunchen langs de weg. Met ons aanwijsboekje kwamen we er al gauw achter wat de aardige vrouw aan het klaarmaken was. Het waren geen wormen maar zelfgemaakte noodles. 
Kinderen spelen bij een of ander monument in Kampot.
Gezellig ontbijtje met onze '' Bike Buddies '' Vanessa en Glenn.
Otres Beach in Sihanoukville.
Otres beach bij zonsondergang.
Overdekt marktgebouw in Phnom phen.



Miss Piggy on the table.
Het leven speelt zich voornamelijk op straat af.
Eenpersoons fietstaxi.

Bij Cambodia Cooking Class in phnom Phen.Trots op zelfgemaakte vis amok. 
Boulevard in Phnom Phen.
Lol met regenponchos. Dumb & Dumber.
Onderweg kwamen we een heel dorp tegen waar ze buddha beelden maakten. 
Ankor Wat, een mijlpaal na 6 maanden reizen !
Best druk in Ankor Wat.




De helft van de banaantjes waren rot,maar het vrouwtje verdiende weer wat. 
Een van de vele muurversieringen bij Ankor.


Een van de prachtige gezichten bij de Bayon tempel in Ankor.
Bayon tempel.







Helaas regende het voornamelijk  in Ankor Wat, maar kon onze pret niet drukken !
Nog zón malloot.
Bij The Killing Cave in Battambang. Zo moet het er vroeger dus ongeveer uit hebben gezien..

Uitzicht vanaf Sam Puoy berg in Battambang.

Traditioneel Cambotiaans huis.

Deze theater poppen gemaakt van leer kwamen we onderweg tegen en we moesten er eentje meenemen.  .

3 sep. 2012

Lao Lao

Geen opmerkingen:
Met enige aarzeling reden wij Laos binnen. Aan de ene kant omdat we ons geliefde Thailand (tijdelijk) gedag zegden, aan de andere kant omdat we zojuist de Mekong overgestoken waren en Roemer met de motor door kniediep water moest rijden, de motor van de pond af in balans houdend. Een nieuw land verkennen, gaf ons nieuwe energie en bijkomende spanning. In Laos kom je echter meteen van een koude douche thuis. Kostte het pondje al 12,50 euro (ter vergelijking; het veer tussen Amsterdam en Zaandam kost 1,50), verderop maken de dienstdoende custommannetjes je graag ook een paar duiten armer omdat het 'weekend' is. Met de verse stempel op het importdocument rijden we naar de immigratie, opnieuw lege blikken vanachter het glas. Weekendtoeslag, "Money, money," 4 dollar! Rij je 16.000 kilometer naar dit vreemde land, wordt je zo ontvangen! Hoe ontluisterend kan een grensovergang soms niet zijn?

De volgende dag verlieten wij Houay Xai pas na het afsluiten van een motorverzekering. Wat geen verplichting is in Laos maar toch, voor 6 piek zit je mooi 'gebakken'. Alhoewel het de vraag blijft of de verzekeringsmaatschappij echt zo gek is om een verzekerde van 1 maand jong daadwerkelijk uit te keren. Bovendien wist de verzekeringsdame niet eens duidelijk te maken waar de Third Party polisvoorwaarden voor stonden... Enfin, voorzichtig rijden maar weer. Nog even langs de pinautomaat. We namen 100 euro op en kregen daar 1 miljoen KIP voor terug! In Laos waan je je wel heel eenvoudig miljonair.

De weg naar Luang Namtha was zo glad als een biljardlaken. Zo'n stuk heerlijk en goed gewalsd asfalt hadden we lang niet gezien. Slingerend door dit hoogland ontmoetten we enthousiaste kinderen langs de weg, houten huisjes op palen en vergezichten over een weelderig land. En bijna geen verkeer te bekennen. Hoe mooi kan reizen soms zijn?

Het enige wat je Luang Namtha kunt doen is een trekking het woud in. Daar hebben ze hier veel van. Nog wel. Als het aan het groeiende aantal Chinezen ligt, wordt daar steeds verder de kap in gezet. Net als in Thailand richt de overheid van Laos nationale parken in. Op zich een goede gedachte maar de 'rest' van het land is dan 'vogelvrij'. Een Belgisch stel dat wij spraken in ons guesthouse kwamen zojuist de bossen uit. De één was ziek geworden en de andere had moeite genoeg om zich door de blubber te slaan. Tja, regenseizoen in this neck of the woods betekent iedere dag een flinke hoosbui over je heen. Om die reden sloegen wij een Redmond O'Hanlon-achtige expeditie maar af. Geen slechte beslissing. De goede weg die ons in het hart van het Noorden had gebracht, hield nu zo'n beetje op. Hier begon het Laos van de wilde verhalen. Er was wel asfalt maar dan afgewisseld met grote hoeveelheden potholes en modder. Hele delen van de weg waren weggespoeld en veranderd in een modderpad en bijzonder glad. Landslides zijn hier overal een groot probleem. Met geluk en wijsheid ploegden we ons een weg, soms enorme gevallen keien ontwijkend. Dit alles met een niet aflatende hoeveelheid regen die ons bij een trek in de jungle vast parten zou hebben gespeeld. Eén mazzel, door al dat water kan je de potholes op een afstand al zien liggen.

Via het niemendalletje - Oudomsay - belandden we in Vieng Vang, het Sodom en Gomorra van Laos. Hier houden tieners uit alle windstreken zich op om zich te vermaken aan 'tubbing', een puberaal variant van dobberen op een zwemband waarbij het doel is en passant zo veel mogelijk Beerlao's naarbinnen te hakken. Hiervoor wordt je naar de kant gehengeld door bars die aan de oever van de rivier gevestigd zijn. 's-Avonds wordt er massaal TV-gekeken naar (tot onze verbazing) de oudste afleveringen van Friends. Aangekomen in ons guesthouse parkeerden we George naast een stoer 100cc motortje. Het contrast kon niet groter zijn, die enorme George naast zijn kleine Honda-broertje uit Vietnam. We  ontmoetten we de eigenaars de volgende ochtend, een Spaanse jongen en een Frans meisje. Ze reisden samen op de motor net als wij richting het Zuiden. Grote kans dat wij hen nog tegen komen. Wij zijn ten slotte sneller.

Het verbaasde ons niks toen wij Deborah en Jamie (spreek uit: [Gajemee]) bij het stoplicht in Vientiane op het achterlicht reden. Ze hadden flink doorgepeesd, langs 3.000 bochten en de ontelbare landslides. We spraken af om een drankje te doen. Verder bezochten we in de hoofdstad, het Thaise consulaat voor een tweemaands visum. Dat mochten we de volgende dag ophalen tussen alle expats en tot een buitenlandse nationaliteit genaturaliseerde Thai. De dag besloten we met een bezoek op de fiets aan de Gouden stupa, het nationale monument van Laos. Mooier en leuker dan dat was de Buddha-tuin, een park net buiten Vientiane met meer dan 100 verschillende Boeddistische en Hinduïstische beelden, in verschillende formaten.

Met het achter laten van deze wat ons betreft zich zelf overschatte stad (duurste hotelkamers van het land en waarvoor?) lieten wij ook het groene gedeelte van het land achter. Het langgerekte Laos is net als Nieuw-Zealand; het Noorden is er net zo verschillend als het Zuiden. Elke kilometer die wij verder reden, werd het landschap minder bosrijk (voor het oog) en minder bergachtig. Misschien kwam het hierdoor of door de saaie snelweg nr.13 dat Lisan achterop af en toe een uiltje knapte... Meer spectaculair was de weg landinwaards, met aan weerszijden Karsgebergte, hoge zwarte rotsen die uit de grond lijken gerezen. De heuvels in dit gebied gaven ons een goede kijk op de enorme stuwdam Ban Theun. Dit soort dammen worden in toenemende mate gebouwd in Zuid-Oost Azië en leveren de regering van Laos veel geld op en even zo veel culturele- als milieuproblemen. Onze reisvrienden bezoeken dammen als deze maar wij kwamen hen daar niet tegen. Het regende die avond zo hard dat wij besloten om ons niet op offroad terrein verder te wagen. De onverharde wegen kunnen hier erg glad worden maar erger nog, vrachtverkeer en die verschikkelijke SUV's waar iedereen maar geld voor lijkt te hebben, rijden je met liefde van de sokken.

Op het Bolaven Plateau bereikten we het hoogste punt in het Zuiden. Heel geleidelijk rijdt je recht omhoog, van 0 tot wel 1.500 meter. Het is er minstens 10 graden koeler dan waar wij vandaan kwamen dus ging de rits tot bovenaan dicht. Pas in Pakse kruisten onze wegen elkaar opnieuw. Net als de meeste Laotiaanse steden valt er weinig bijzonders te doen en dus maakte het goede gezelschap veel goed. In hotel Phonesavanne beleefden wij onze beroerdste nacht tot nu toe. Er was een muis in de airco aan het plafond gekropen die op avontuur ging toen wij het licht uit deden. Via het gordijn daalde Little Stewart af naar ons bed, de vloer, rechtstreeks op onze noodlesoep af. Eerst dachten wij nog dat het een gekko was. Met onze zaklamp ontmaskerden we een angstige muis die hoog in de elektriciteitssnoeren geklommen was. Het beest plofte van een paar meter op de grond en verdween op de grond, in de gordijnen, terug de airco in. Inmiddels was het 03.00 uur en deze schijnbeweging voltrok zich meerder keren. Tot slot maakten wij een einde aan het verstoppertje spelen, knoopten de gordijnen zo hoog mogelijk op en schoven de kledingkast strak tegen de plint. De arme drommel had zich even later in de prullenbak verstopt, sprong er met een boogje uit en snelde zich door de deur die wij wijd open hadden gezet. Arrivederci Stewart, so long en dat we je maar nooit meer terug zien! Om 04.00 uur lagen we op één oor, gerustgesteld dat hij nu écht weg was.

Onder Pakse bezochten we in de zinderende hitte Wat Phu. Een vroeg voorbeeld van de Kmerh bouwkunst die Angor Wat in Cambodja zo beroemd maakt. Het is wel een stuk kleiner dus in een paar uurtjes waren wij er alle vier wel op uitgekeken. In het uiterste Zuiden bevindt zich wat ze hier noemen de Mekong Triangle, een gebied van water een misschien wel 4.000 eilanden, precies op de grens met Thailand en Cambodja. Niet zo roemruchtig als de Golden Triangle in het Noorden. Er wordt hier namelijk geen opium verhandeld maar wel volop gebruikt door in hangmatten uitgetelde backpacktoeristen. Met een pond bereikten we Don Khong, het grootste eiland en tevens het enige dat een beetje fatsoenlijk met een grote motor te berijden is. Het is er rustig en je vraagt je af of de mensen zich hier niet stierlijk vervelen. Maar de Laotiaan legt zich overal snel bij neer. Zoekt een rustig plekkie en staart wat voor zich uit. Voor ons was er gelukkig genoeg Beerlao voor handen en omdat het onze laatste nacht was in dit 'paradijs op aarde' trokken we een fles Lao Lao van het schap en onze speelkaarten uit de tas. Met onze nieuwe motorreisvrienden delen we nu onze passie voor het Chinees Pokeren, een slok van deze rijstwijn en een katerig gevoel de volgende morgen. Het leven is goed!

Met de pond oversteken naar Laos

Luang Prabang National Museum.


Een van de mooie straten in Luang Prabang.

Laotiaanse wiskey met diverse reptielen en spinnen. Je schijnt er sterk van te worden...





Fotograaf neemt middagdutje.

Fietsen in Vientiane.

Deze stupa is het nationaal symbool van Laos.


Arc de Triomphe van Vientiane.



Bovenaanzicht van Buddha park buiten Vientiane.


Provosorisch tankstation.


Vogels, kikkers, kuikens, vis, echt alles gaat hier op de bbq.


Petanque ! Een duidelijke voorbeeld van de franse invloed in Laos.

Had ik nu maar gekozen voor een fruit kraampje..

Deze kikkers wachten rustig tot ze aan de beurt zijn..



Schuilen voor de regen.


Staat ie goed ?

Deborah en Jaime met hun Lady Killer.


Met de Ferry naar Don Khong. 

Wat Phu.


Met de ferry naar 4000 Islands.

Mekong.

Een traditioneel Laotiaans huis.

Mekong bij zonsondergang.