18 feb. 2013

Exploring the Baja peninsula

Geen opmerkingen:
De grensovergang van San Diego naar Tijuana (Mexico) verliep vrij vlot. Geen invoer van de motor want dat kon ook in La Paz. Net over de grens merkten we meteen dat we in een ander land waren beland. Langs de grensmuren liepen Mexicanen die maar wat graag Amerika binnen wilden sneaken, ook zag het er allemaal minder geoorganiseerd en armer uit. We kozen voor de weg langs de kust die ons naar de Baja Peninsula zou leidden, een deel van de wereld waar we George naar hebben vernoemd. Om even toe te lichten; nadat Africa Twin 'George' in onze proefreis naar Marocco crashte, verbouwde Roemer hem en kreeg hij de Baja Designs Rally Headlight. Motoren met deze speciale koplamp worden elke jaar tijdens de Baja 1000 rally's in Baja California gebruikt. Vandaar deze naam dus.

De weg langs de kust was erg mooi, maar wel winderig zodat het nog steeds koud aanvoelde. We vonden een RV park in Ensenada. Het zag er erg aftands uit, het santair functioneerde niet of nauwelijks en het water was zo slecht dat we er niet eens mee konden koken. Althans dat vertelde de aardige opzichter met een blind oog ons. Hij gaf ons drinkwater en twee pakjes noodlesoep. Het werd al snel koud dus we maakten snel iets te eten en gingen vroeg naar bed.

De volgende dag reden we vooral door het binnenland. Het was zo koud dat we onderweg zelfs even stopten om een warme chocomelk te drinken! We sliepen die nacht in een motel in El Rosario, waar het de volgende ochtend nog zo koud was dat we wolkjes konden blazen. Gelukkig werd het naar het zuiden toe steeds warmer. We belandden in Bahia Los Angels. Een plek waar Amerikanen heen gaan om te vissen en waar de Baja 1000 Rally begint. We kampeerden er in het wild, vlak aan de kust, onder een stralende sterrenhemel.

We vonden Bahia / Baja California echt een genot om doorheen te rijden. De natuur is er uniek, soms waan je je in Jurassic Parc en andere momenten rijd je door woestijn, bergen, valleien of langs de azuurblauwe zee met een strak blauwe lucht. Ook kom je er de mafste bomen, enorme cactussen en levende en dode dieren langs de weg tegen waar dan weer aasgieren op af komen.

Onze volgende stop werd een RV park in Guerrero Negro. Dit stadje ligt aan een baai waar elk jaar vanaf januari walvissen naartoe trekken om hun zogen op te voeden en verzorgen. Deze baai is namelijk enorm rijk aan kril. Toch sloegen we de walvisspottour over, want februari is pas de maand waarin de kans het grootst is om ze te zien. Bovendien zijn we nou eenmaal niet op vakantie. Het gevolg was wel dat ik achterop de motor langs de kust telkens om me heen zat te turen om te zien of ik er toch niet eentje zag.

In het pitoreske Mulegé besloten we twee dagen te blijven. Allebei toe aan een korte rust na al het rijden, wat te schrijven en zin om even de toerist uithangen. Ook hier stikte het er van de Amerikanen. Ze wonen er permanent of brengen er de winter door. Heel leuk voor hen maar minder voor ons want danzij hen liggen de prijzen er hoger dan op het vaste land van Mexico en je proeft hierdoor geen échte mexicaanse sfeer. We aten in een eetcafé met een onsympatieke Amerikaan als eigenaar, aan de bar hingen nog een paar onsympathiekelingen... Maar ach, die heb je overal.

Na 36 km, de korste rit in Mexico tot nu toe, kwamen we bij de Bahia de Conception, een groepje baaien achterelkaar. Onze voorkeur ging uit naar El Cayote Beach. We zetten onze tent onder een palapa (hutje) waar je later die dag een klein bedrag betaalt als de opzichter langs komt rijden. Ook hier verblijven veel Amerikanen en Canadezen met hun rijdende huizen. Sommigen brengen hier zelfs de hele winter door. Onze buurman Scott (helemaal uit Wyoming) overwintert hier ook, in zijn kleine tentje. Begin voorjaar gaat hij weer terug om in zijn restaurant te werken. Een heel relaxed leventje dacht ik zo!


Uitzicht op Baja Conception

Eén nachtje kamperen werden er al gauw drie. Als je 's ochtends wakker word met als uitzicht een azuurblauwe zee, met daarin zeker tien dolfijnen - dan wil je echt niet meteen weg. Scott nam ons mee voor een wandeling naar wat rotstekeningen uit de prehistorie en naast het genieten van het uitzicht op zee en de nodige boodschappen, deden we vrij weinig.


Kolibri !

Onze volgende bestemming werd Cuidad de Constitution. We vonden een RV park maar aangezien de prijs voor een kamer bijna net zo duur was als kamperen besloten we om die te nemen. Geen slechte beslissing aangezien we de laatste dagen niet konden douchen of normaal naar de wc gaan. Later bleken Onze volgende kampeerplekken trouwens ook erg basic te zijn. In El Vantana sliepen we tussen de surf dudes. Aangezien wij niet kunnen surfen en er verder geen reden voor ons was om hier langer te blijven reden we door naar Cabo Pulmo.

Cabo Pulmo heeft (helaas) als een van de weinige plekken ter wereld nog levende koraalriffen. We reden door het dorp, aten heerlijke vis-taco's in een leuke tentje en gingen op zoek naar een campingplek. Vanaf het dorp moesten wat kilometers off-road rijden. Dit tot ongenoegen van ons alle drie. George rijd namelijk ook niet graag met harde banden en zwaar beladen over een gravelweg, maar na wat lucht uit de bandjes te hebben gehaald ging het wel.

Uiteindelijk vonden we een mooie kampeerplek genaamd Los Frailes, in een rivierbedding met uitzicht op de zee. Meteen kwamen onze Amerikaanse en Canadese buren ons verwelkomen. Beide stellen verblijven hier een paar maanden per jaar met hun RV's en boten. Aangezien er in de buurt niets te koop was kregen we van de buren zoveel water we nodig hadden, want dat hadden we weer niet. De volgende ochtend nam buurman David ons mee zeevissen. Natuurlijk was het zijn bedoeling om met een dikke vangst terug te keren, maar helaas vingen we alleen een paar oneetbare visjes. Dat mocht voor ons de pret niet drukken want we zagen dolfijnen, zeeleeuwen, manta rays en ja in de verte dan toch die langverwachtte walvis!

Gewoon een beetje vissen...

Op het strand zagen we de vangst van een paar Mexicaans vissers liggen; vier haaien. Trots staken ze hun duim om toen ik hun kant op keek. Ik had ze liever een middelvinger gegeven maar bedacht me ook dat ze waarschijnlijk niet beter weten. Het is voor de Chinese en Japanse markt, ze krijgen per vin honderd dollar. Vroeger ging de rest terug in zee, tegenwoordig schijnen ze er arme mexicanen blij mee te maken.  

's-Avonds moesten we margaritas komen drinken bij Ivan en zijn vrouw Shelly. Het was super gezellig alleen die vierde margarita was misschien toch iets te gortig. Shelly maakte ze namelijk nogal sterk. Roemer ging die ochtend zonder kater mee met buurman David uit vissen. Ik ging met de dames mee naar de weekelijkse markt waar al het RV volk al stond te wachten tot de koopman zijn waar had uitgestald. Ik werd voorgesteld aan iedereen en ze waren erg geinteresseerd in onze reis. De vangst van die dag: een triggerfish die we die avond samen met David en zijn vrouw Ruth opaten.

Weer drie dagen zonder douche en toilet vonden we het wel weer tijd om verder te gaan. Voor ons eindpunt stopten we nog even in Todos Santas bij het beroemde hotel california (van het liedje). We vonden het vooral een touristtrap dus maakten we dat we weg kwamen. Eindelijk in La Paz vonden we het RV park dat Ruth ons het aangeraadde. Een goede plek met veel faciliteiten, zelfs een gratis wasmachine. De volgende dag regelden we de tijdelijke Mexicaanse importverguning voor de motor en kochten we de tickets voor de boot. De dag erna maakten we er een dagje uit van in La Paz. Langs de boulevard stond de RV van een oude bekende genaamd Neil. We kwamen hem al eerder tegen, hij had problemen met zijn 'wagen' en moest wachten op een bepaalde dieseltoevoeging.

Toen we terug waren stond er een enorme omgebouwde bus van een Duits stel naast ons. Ondanks het feit dat ze nogal dichtbij stonden, hadden ze weinig zin in een praatje. Toen we terug kwamen van koken in het washok (het waaide heel hard), bleek dat ze hun hond voor onze tent hadden laten poepen! De dag van vertrek hadden we nog tijd om langs het uiterste puntje te rijden. Tegen vijf uur vertrok de boot. Roemer kwam in het laadruim twee Amerikaanse jongens genaamd Alex en Andrew tegen. Eindelijk weer eens mensen ontmoet die zo gek zijn als wij! Zij zijn van plan om met hun motoren zón beetje dezelfde route af te leggen. Zo belandden we na het eten in hun hut om een biertje te drinken en onze plannen te bespreken.

Hoe het ons op het vaste land verging lees je in onze volgend post!

Eén van de véle Boojum Trees. Rare jongens...
Altijd mijn Lievelingsdier geweest. De majestueuze Blauwe Vinvis.
Geen idee wat voor blommeke dit is. Ze leven in de desert en kijk naar die minuscule besjes!
Er blijft een geheel van schone botten en een lap leer over als de opruimingsdienst langs geweest is...

Typisch kerkhofje. Met kleine huisjes voor de doden.

Eén van onze favoriete plekjes: El Coyote Beach

Roemer als de Koning zo rijk in onze palapa


Het is een goed gebruik om je sporen, sticker, achter te laten...

Indianen prenten. Wat zouden ze ermee bedoelen?

Scott ving een Trigger Fish vanuit zijn kayak. Wat een leven...

Kort hierna kwamen de Phosporus dolfijnen



Deze trucks reden ons deze keer niet links en rechts voorbij.

Deze vrouw maakte heerlijke tortilla's met 'geschaafde kip' iets wat je Lisan normaal niet ziet eten... 

Surfparadijs, gratis slapen in een rivierbedding.  

Wie noemt mij een Bimbo? (Is hier een merk brood. Schijnt nog lekker te zijn ook).

Mexico's trots de Topes. Ze kunnen er geen genoeg van krijgen.

Los Frailes is voor veel Amerikanen en Canadezen een overwinteringsoord. Lekker een half jaar leven van de zee.

Ivan heeft grote verhalen. Gisteren had hij nog zoooooo'n vis gevangen.

Op onze vertrekdag ving hij toch nog even een Dorade. Smullen!

The Fisherman and the Sea

Mexicaanse grafitti lijkt meer op kunst.

Dit was iets met aardappel en iets van vlees erin. 


Nog zo'n bekende tekening van Wyland - een bekende artiest.

Neil uit Seatle, Washington. Hij sliep in zijn bus. Een aparte vent met een Gouden uitspraak voor: "Cabo Pulmo". We hebben dat vaak herhaald.
Het bekende kerkje in de oase van San Ignasio.

Deze Buggy zou best mee kunnen doen aan de Baja 1000.

Baja's laatste troef: Playa Balandra.

12 feb. 2013

Wist je dat?

1 opmerking:

Persoonlijke observaties en ervaringen. Ze berusten dus in elk geval onze waarneming, soms ook op feiten.
We vullen ze aan, telkens als wij in een nieuw land zijn geweest. Op volgorde van onze route:

Iran

  • Door het pre-Ayatollah tijdperk, rijden er nog heel veel Amerikaanse vrachtwagens rond (MACK, National, etc.)
  • De benzine is hier een soort nationaal bezit, dus kost een liter diesel er minder dan water.
  • Diagonaal door Iran rijdend (van Turkije naar Pakistan) leg je bijna net zo veel kilomters af als van Amsterdam naar Istanbul.
  • In een groot gedeelte van het Westen van Iran wonen voornamelijk Koerden, Turken en Azerbeidzjanen.
  • De mensen in Iran zijn zo gastvrij dat je ze zelfs op de snelweg achterna rijden om je bij hun thuis uit te nodigen om te komen eten of te komen zelfs slapen. Ze houden net zo lang vol tot je ja zegt.
  • Veel deuren in Jazd hebben twee deurkloppers, de linker voor vrouwen en de rechter voor mannen... Zo weet je wie er aan je deur klopt (en wie er dan open moet doen).

Pakistan

  • Wij reden hier 2.200 kilometer lang achter verschillende politiemensen (in escorte). Soms in een pick-up truck met zes man sterk, soms achter een oude opa met een Kalasjnikov op zijn rug op een slecht startend brommertje. Ra ra wie zich het eerste uit de voeten maakt bij een mogelijke kidnap-poging van bandieten...?
  • Pakistan beschikt over een actieve motor-scene waarbij de leden eigenlijk allemaal op dezelfde 200-cc motoren rijdt. Ze zijn apetrots op die dingen, hoe weinig ze ook van elkaar verschillen.

India

  • In India wonen bijna 1,3 miljard mensen - ongeveer net zo veel als in China - alleen wonen ze heel veel dichter op elkaar. Hierdoor ben je er nooit alleen, zelfs niet als je even staat of zit te pissen.
  • In tegenstelling tot ons Westerlingen hindert de Indiër het dicht op elkaar leven niet, ze vinden hun benodigde ruimte van binnenuit (innerlijk). 
  • Een nationale sport van de inwoners is, staren. Zo bevindt je je al snel omsingeld door een groepje   mannen die zich afvragen wie je bent. Waarschijnlijk komt er dan uiteindelijk een woordvoerder uit de groep naar voren die je gaat vragen wat zoiets kost (bij ons ging het om de motor). Ik (Roemer) antwoordde dan altijd met de vraag wat wil je ervoor geven? Want dat is de prijs van een tweedehands motor van twintig jaar oud niet waar? Maar dat werd nooit begrepen.
  • Ze hier het fooienspel op het scherpst van de snede spelen ? De roomservice is zo extreem dat ze je de hele avond komen stalken. Ze komen om de 10 min checken of je je eten al op hebt of willen je nog twee rollen toiletpapier, extra zeep of iets anders komen brengen. Alles voor de fooi!

Nepal

  • In Nepal is toeteren een nationale sport. De claxon is uiterst belangrijk. Je moet altijd laten weten dat je eraan komt, of dit door al het getoeter op de weg nog te horen is of niet. Je valt er het meest op, als je niét toetert.
  • In Nepal vraagt de polite jou (het slachtoffer) om de verdachte een bekeuring te geven.
  • Ze eten er met hun handen. De vrouw zit niet aan de eettafel omdat ze de man des huizes nog eens moet opscheppen. Dat kan ze niet met een 'vieze' hand.
  • Onze gastheer zei nooit te ontbijten wanneer hij op staat. Maar rond een uur of 09.00 neemt hij wel een bord rijst zo hoog als de Himalaya.

Thailand

  • In Thailand snijden ze je nog net even, voordat zij afslaan. Je moet zelf maar opletten dat je er niet bovenop knalt.
  • In Thailand lachen ze je uit als je net een ongeluk hebt gehad. Ze zijn dan te 'zenuwachtig' om zich in het Engels uit te drukken.
  • Het eten van een gekookt eitje, inclusief piepkuiken, is de normaalste zaak in Thailand.
  • Het lijkt een schande maar bier en whiskey wordt gedronken met heel veel ijs.
  • Olifanten vervelen zich kreupel in de natuurreservaten omdat hun plaats is ingenomen door de mens zijn nieuwe vriend: de machine.
  • Lao Khaew is witte rijst whiskey uit Thailand. Ze zeggen dat er verdovende middelen in zitten zodat je na een paar neuten al op je hoofd staat.
  • Er wordt alleen bij hoge uitzondering getoeterd. Het is een belediging om iemand zo te laten schrikken.
  • Je moet je als de film begint, eerst gaan staan en naar het volkslied luisteren onder de saaie beelden van de heroïsche daden van de koning van het land (die veel heeft betekend voor de mensen in dit land).
  • Veel honden in Zuid-Oost Azië zijn de afgelopen jaren uit het straatbeeld verdwenen. Ze zijn massaal 'ontvoerd' naar Vietnam, waar ze opgehangen worden en tot worst verwerkt.
  • In het Zuiden van Thailand wonen meer Moslims dan Boeddhisten  Ze voelen zich achtergesteld door hun regering en willen liever bij Maleisië horen.
  • De kontdouche op de WC is een vorm van vooruitgang waar wij in het Westen een voorbeeld aan kunnen nemen. Soms smeer je je een ongeluk en trek je een halve boom van de rol, terwijl dit met zo'n waterslangetje toch veel handiger en schoner kan. Wel even de handen wassen en de bibs nadeppen.

Laos

  • In Loas zijn ze gek op een spies van kuikens, kikkers en eendetongeetjes. Lekker voor op de BBQ.
  • In Loas rijgen ze kikkers met naald en draad door hun pootjes. Een trosje kikkers mevrouw?
  • In Cambodja eten ze gefrituurde (grond)spin. Je moet wel van olie en veel knoflook houden. 
  • Lao Lao is witte rijst whiskey uit Laos. Je dringt het bij voorkeur mét een reptiel erin.

Cambodja

  • In Cambodja dragen de vrouwen de hele dag een pyjama. Zo stappen ze uit hun bed meteen op de brommer. Bovendien lekker luchtig.
  • Automobilisten in Cambodja beginnen graag met passeren as jij er nét aankomt. Ze proberen je met lichtsignalen en getoeter te waarschuwen maar rijden je uiteindelijk zonder aarzelen van de weg. Hun dure SUV is een vrijbrief om dit te mogen doen.
  • Het belangrijkste nationale monument - Ankor Wat - is een belangrijke toeristische trekpleister (en het bezoeken zeker waard) maar het is gek genoeg in handen van Koreaanse investeerders.
  • In Azië eten ze heel veel varkens, koeën en kippen maar je ziet levende dieren vrijwel nergens in grote getale zoals bij ons op een boerderij, gek toch?
  • Alle kleding, sport en outdoor kleding en artikelen die in Azië wordt gemaakt, is er hartstikke duur omdat het geïmporteerd moet worden uit... Europa.
  • Gecko's zijn lieve beestjes die hoog aan het plafond kleven. Maar ze poepen regelmatig. Een grote Gecko kakt 's-nachts zo een fraaie groene 'sigaar' op je voorhoofd.

Maleisië

  • Brommerrijders in Maleisië dragen hun jas achterste voren. Waarom ze dit doen is de grote vraag...
  • In Azië zegt iedereen je gedag maar nooit tot ziens of vaarwel. Kortom je neemt nooit van iemand afscheid totdat...
  • In Maleisië bestaat voor één-derde uit mensen van Indiase origine. Helaas hebben ze niet de lekkerste curries uit hun vaderland meegenomen.

De Verenigde Staten

  • In Amerika vind elke winter een ware exodus plaats. Veel gepensioneerden rijden met hun RV-bussen (Recreation Vehicles) naar het Zuiden, namelijk California of Arizona. Of soms nog verder, de grens over naar Baja California.
  • Veel kampeerders overnachten gewoon op het parkeerterrein van een Walmart (supermarkt) vestiging. Dit mag niet maar wordt gedoogd. Lekker goedkoop en je zit dicht op de spare-ribs.
  • Er bestaan speciale campings louter alleen voor 55+'ers.
  • Je kunt goud geld verdienen met het kopen van vastgoed (een mooi vrijstaand huis bijvoorbeeld) op een veiling. Detail is wel dat je het huis alleen van de buitenkant mag bezichten. Je kunt dus een kat in de zak gekocht hebben (de zogenaamde foreclosure sale).
  • Kampeerders rijden in campers van het formaat stadsbus. Een speciaal rijbewijs is niet nodig.
  • Als je denkt 'wat zit die auto dicht op die RV...' - dan is het meestal zo dat de auto aan de bus vast zit. Hoef je je boodschappen niet met je bus te gaan doen.
  • Je zou denken dat alcohol en sigaretten moeilijk zijn te verkrijgen in Amerika. Maar zodra je meerderjarig bent (+21j), gaan alle deuren naar de vrijheid voor je open. En kun je zoveel zuipen als je kunt...

Mexico

  • In Mexico eten ze het liefste de hele dag, week, maand, jaar taco's.
  • 40 dagen na de kerst nemen de katholieken een pop mee naar de mis om gezegend te worden, de pop staat symbool voor het kindje jezus.
  • Rijden in Mexico is bij lange na niet zo gevaarlijk als in India, Nepal of Cambodja.
  • Wij vroegen ons af of de verkeersdrempels nog erger konden dan in Pakistan. Neem dan Mexico. Ze noemen ze 'topes' en zijn een ware verschikking. Zeker als de drempel zich onaangekondigd opdoemt op een weg buiten de bebouwde kom. Niet één maar vaker, drie, vier of vijf, zes achterelkaar!
  • De Mexicaanse haarloze hond, Xoloitzcuintli genaamd, is een smerig uitziend beestje dat zeer arrogant op zijn poten staat. Het is echter een duizend jaar en zeldzaam ras dat uit de tijd van de Maya's stamt. Ze kunnen door het ontbreken van haar goed tegen de warmte en slecht tegen de kou.
  • Toiletpapier doortrekken is hier meestal uit den boze. Je gooit het dus in het plastic bakje ernaast dat soms duidelijk wit en bruin kleurt van de... Ja precies. Smerig!
  • Men heeft een speciale verkooptechniek ontwikkeld in de provincie Chiapas, je spant namelijk gewoon een touwtje over de weg om iedereen aan het stoppen te krijgen! Je koopt een banaan of je komt er niet door.

Latijns Amerika


  • Het is hier de gewoonte om als je nodig moet, gewoon tegen je eigen banden aan te pissen. Vooral buschauffeurs hebben hier een 'handje' van...